περί Mall και (κρατικής) τρομοκρατίας ο λόγος..

αναδημοσιεύουμε από την http://galera.gr/

Με το πρόσχηµα των Ολυµπιακών Αγώνων χτίστηκε και λειτουργεί το µεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης. Ένα πολεοδοµικό θρίλερ όπου συµπρωταγωνιστούν εταιρείες real estate, κατασκευαστικές και εµπορικές, ο Δήµος Αµαρουσίου, πολιτικοί όλων των κοµµάτων, media. Παράνοµο και αυθαίρετο εξακολουθεί να είναι το νέο εµπορικό κέντρο. Υπάρχει η διαπλοκή, και πάνω από τη διαπλοκή υπάρχει ο Λάτσης. Η διαπλοκή είναι διακοµµατική, ο Λάτσης είναι υπερκοµµατικός. Είναι γενικά υπέρ πάντων. 'Oλοι το ξέρουµε, κανείς δεν τα βάζει µε τον Λάτση, κανείς δεν µιλάει για τον Λάτση... Το Mall είναι το ..must των φετινών Χριστουγέννων: Λατρεύεται σαν θρησκεία από τα τρισευτυχισµένα media ενώ εκατοµµύρια (κυριολεκτικά) καταναλωτές έχουν ήδη συρρεύσει στα εκατοντάδες µαγαζιά-φίρµες του. Αλλά αυτό που σήµερα ονοµάζεται Μall, δεν είναι άλλο από το «Χωριό Τύπου», το µεγαλύτερο σκάνδαλο πριν και µετά τους Ολυµπιακούς Αγώνες... Ένα ολυµπιακό έργο που εγκαινιάστηκε ένα χρόνο µετά τους Ολυµπιακούς!

Το κόλπο ήταν τόσο απλό, σχεδόν νηπιακό. Το πρόσχηµα ήταν το «Χωριό Τύπου» στο Μαρούσι, που θα στέγαζε κατά τη διάρκεια των Ολυµπιακών µέρος των ξένων δηµοσιογράφων. Ουσιαστικά, η συµφωνία που έγινε µεταξύ της Lamda Development, εταιρείας του Οµίλου Λάτση, και του κράτους ήταν η εξής: η Lamda θα έφτιαχνε (και θα νοίκιαζε στον «Αθήνα 2004») κατοικίες προκειµένου 1.600 ξένοι δηµοσιογράφοι να 'χουν πού να µείνουν τις 15 µέρες των Ολυµπιακών. Σε αντάλλαγµα, λίγο πιο πλάι, το κράτος θα νοµοθετούσε ώστε η Lamda να χτίσει ένα κτίριο 75.000 τετραγωνικών, σε γη που δεν της ανήκε (43 στρέµµατα του ΟΕΚ), µε τρόπο που (όπως έκρινε το ΣτΕ) απαγορεύει το Σύνταγµα. Θα ήταν το µεγαλύτερο εµπορικό κέντρο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη -και το µεγαλύτερο αυθαίρετο µε βούλα στην Ευρώπη. Και όµως, το κόλπο έπιασε! Ένα Mall 75.000 τ.µ., για τον ύπνο µερικών δηµοσιογράφων για 15 µέρες... Από τη µία, ο κ. Λάτσης και η εταιρεία του, Lamda. Μαζί τους, όλος ο νεοελληνικός θίασος: η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ο τότε πρωθυπουργός Σηµίτης (που µπλέχθηκε σε διπλωµατικό επεισόδιο µε την Ολλανδία για την υπόθεση) αλλά και ο νυν, Κώστας Kαραµανλής, που κατήγγειλε το σκάνδαλο στη Βουλή, για να το συνεχίσει ο ίδιος ως πρωθυπουργός. Ο Λαλιώτης, η Βάσω, ο Βενιζέλος (που έφτιαχναν φωτο-νόµους κόντρα στους νόµους). 

 

Μέσα σε δύο χρόνια, τριπλασίασαν τον συντελεστή δόµησης! Αλλά και οι υπουργοί της ΝΔ, οι οποίοι µε τη σειρά τους βοήθησαν να ολοκληρωθεί το αυθαίρετο. Ο Δήµος Αµαρουσίου (του δηµάρχου Τζανίκου που κατέβασε την ιδέα, και αντιµετωπίζει µέχρι και αυτεπάγγελτη δίωξη για κακούργηµα) και, φυσικά, η Γιάννα (που έστελνε επιστολές υπέρ του «ολυµπιακού» έργου)... Νονοί, που βάπτισαν το έργο «ολυµπιακό», παρότι τι σχέση µπορεί να έχει ένα εµπορικό κέντρο µε τους Ολυµπιακούς, άσε που δεν πρόλαβε να είναι έτοιµο για τους Αγώνες... Από την άλλη, µόνο κάτι "γραφικοί" πολίτες (καµµιά δεκαριά...) και το δίκιο τους. Μερικοί δικαστές και το Δίκαιο τους. Ανάµεσά τους, ξεχωρίζουµε δύο µικρούς ήρωες: τη Σοφία Σακοράφα, τη µόνη Ελληνίδα πολιτικό που φώναξε. Και τον πολίτη Δορίλαο Κλαπάκη, που ξεκίνησε τη δικαστική µάχη αναγκάζοντας τη Lamda σε δικαστικές ήττες. Αλλά φυσικά, το Mall χτίστηκε.

Θίασος διαπλοκής

Και όµως, δεν ήταν ο Λάτσης που τα ξεκίνησε όλα. Την ιδέα για «Χωριό Τύπου» στο Μαρούσι δεν την εισηγείται η κυβέρνηση, ούτε ο Αθήνα 2004, αλλά ο δήµαρχος Αµαρουσίου Παναγιώτης Τζανίκος, που βλέπει µακριά ήδη από το 2000. «Στην πραγµατικότητα, το Χωριό Τύπου στο Μαρούσι δεν υπήρχε στον φάκελο του Αθήνα 2004», λέει η Μαρία Παπασυµεών, της Παρέµβασης Πολιτών Αµαρουσίου, που αντιτάχθηκε από την αρχή στο Mall. Αλλά ο δήµαρχος Τζανίκος ξεκινά να αγοράζει οικόπεδα στην περιοχή γύρω από το Ολυµπιακό Στάδιο, µε στόχο όχι απλώς το «Χωριό Τύπου», αλλά ένα «υπερτοπικό εµπορικό κέντρο». Το Μάρτιο του 2001, ο Δήµος υπογράφει µνηµόνιο συνεργασίας µε τον Αθήνα 2004 για το «Χωριό Τύπου». Η τελική έκταση θα φτάσει τα 202 στρέµµατα, δίπλα στο Ολυµπιακό Στάδιο στο Μαρούσι. Τα περισσότερα ανήκαν στο Δήµο Αµαρουσίου ή αγοράστηκαν από ιδιώτες. (η διαδικασία προκάλεσε αυτεπάγγελτη δίωξη εναντίον του δηµάρχου Τζανίκου για κακούργηµα).

Τον Οκτώβριο του 2001, o δήµαρχος Αµαρουσίου και η ολλανδική εταιρεία MDC παρουσιάζουν το σχέδιό τους για εµπορικό κέντρο εντός της έκτασης του «Χωριού Τύπου». Όµως, από το παζλ λείπει ένα κοµµάτι: τα 43 στρέµµατα του Οργανισµού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), στα οποία θα χτιζόταν το εµπορικό κέντρο. Ο ΟΕΚ συµφωνεί να παραχωρήσει στο Δήµο την έκταση, µε αντάλλαγµα -εκτός από χρήµατα- την κατασκευή γραφείων του στην ίδια έκταση. Την ιδέα του δηµάρχου και της ολλανδικής εταιρείας για εµπορικό κέντρο την υιοθετούν πάραυτα η κυβέρνηση και ο «Αθήνα 2004». Ο Κώστας Λαλιώτης, υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, φτιάχνει το νόµο 2947/2001 (περί Ολυµπιακής Φιλοξενίας), ο οποίος προβλέπει για πρώτη φορά λειτουργία στο Χωριό Τύπου «χώρου υποδοχής πολεοδοµικού κέντρου» µε συντελεστή δόµησης 1, αλλάζοντας έτσι τη χρήση γης που ήταν αµιγούς κατοικίας. Στις 13.10.2001, ο «Αθήνα 2004» ανακοινώνει την κατασκευή του «Χωριού Τύπου» στο Μαρούσι: «H σύµβαση προβλέπει την κατασκευή υποδοµών που θα φιλοξενήσουν όλες τις βοηθητικές υπηρεσίες (εστιατόρια, ταχυδροµεία, τράπεζες, περίπτερα τύπου, γυµναστήρια, κέντρα αναψυχής)». Βοηθητικές υπηρεσίες... είναι το Mall.

Λάτσης ακόµα δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Αλλά το Δεκέµβριο του 2001, κυκλοφορεί η φήµη ότι «Έλληνας επιχειρηµατίας ενδιαφέρεται για το έργο». Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες: οι Ολλανδοί ανησυχούν, σύµφωνα µε δηµοσιεύµατα, «ο πρέσβης τους επισκέπτεται κυβερνητικά γραφεία», και τελικά ο ίδιος ο Ολλανδός πρωθυπουργός εκφράζει δηµοσίως τη δυσφορία του προς τον κ. Σηµίτη για τους χειρισµούς της ελληνικής κυβέρνησης. Αλλά ο Σηµίτης είναι αµετακίνητος. Ο Δήµος Αµαρουσίου παρατάει την «πρόσκληση ενδιαφέροντος» από την οποία θα έβγαιναν νικητές οι Ολλανδοί και προκηρύσσει νέο διαγωνισµό για την εξαγορά του 95% της Δηµοτικής Επιχείρησης (ΔΗΜΕΠΑ, στην οποία έχουν περιέλθει τα στρέµµατα όπου θα χτιζόταν το «Χωριό Τύπου»). «Αιφνίδιος» και µε «ασφυκτικές προθεσµίες» ο διαγωνισµός κατά την «Καθηµερινή», προκηρύσσεται στις 8.2.2002 και µόλις ένα µήνα αργότερα, στις 8.3, ανοίγουν οι προσφορές. Λίγες µέρες αργότερα, γίνεται γνωστό ότι η Lamda έχει κάνει την καλύτερη προσφορά: 129 εκατ. ευρώ. Η «Καθηµερινή» µας προϊδεάζει για τη συνέχεια: «Οι εκτάσεις δεν διαθέτουν τον απαραίτητο συντελεστή δόµησης». «O ιδιώτης πρέπει να πιέσει την πολιτεία να προχωρήσει σε αλλαγή συντελεστή». Από το στόµα του ιδιώτη και στης Βασούλας το αυτί: στη Βουλή έρχεται τροπολογία της Βάσως Παπανδρέου σε νοµοσχέδιο για τα... υδατορέµατα. Εκτοξεύει τον συντελεστή δόµησης στο 2 (από 1) για τα 43 στρέµµατα του εµπορικού κέντρου και µε διάφορα άλλα εφευρήµατα η οικοδοµήσιµη έκταση του εµπορικού κέντρου από 23.000 τ.µ. που ήταν στο νόµο Λαλιώτη φτάνει τα 85.000 τ.µ.! Η σύµπτωση µεταξύ διαγωνισµού (τον οποίο κερδίζει η Lamda) και τροπολογίας δεν περνά απαρατήρητη στη Βουλή. Σχολιάζει ο... Μητσοτάκης: «Ενώ ο διαγωνισµός είναι σε εξέλιξη, δηµιουργείτε υπεραξίες δισ. και σκάνδαλο που σε άλλες εποχές µια κυβέρνηση µε ευαισθησία θα είχε παραιτηθεί». Και συνεχίζει: «Όλα γίνονται εκ του πονηρού και καλύπτουν σκανδαλώδη συµφέροντα».

Τις ίδιες ηµέρες, δύο γυναίκες στέλνουν δηµοσίως δύο επιστολές στη Βουλή µε αντίθετο µεταξύ τους στόχο. Είναι η Γιάννα Αγγελοπούλου, πρόεδρος του Αθήνα 2004, και η Σοφία Σακοράφα, δηµοτικός σύµβουλος Αµαρουσίου και µέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ. Η Σακοράφα κάνει έκκληση στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να µην ψηφίσουν την τροπολογία, την οποία χαρακτηρίζει «έγκληµα» µιλώντας για «υλοποίηση σχεδιασµών πέρα από κάθε νοµιµότητα, που µοναδικό σκοπό έχουν τη δηµιουργία κερδών». Μεταξύ των δύο συνεδριάσεων της Βουλής, επεµβαίνει και η Γιάννα. Υπογραµµίζει την «αναγκαιότητα του Χωριού Τύπου» και θεωρεί την «αλλαγή του σ.δ. απαραίτητη για την κατασκευή του». (Απαραίτητη για ποιον; Η αλλαγή του συντελεστή αφορούσε το... εµπορικό κέντρο και όχι τις κατοικίες των δηµοσιογράφων). Σύσσωµη η αντιπολίτευση αντιδρά – αλλά οι πιο βαριές κουβέντες ακούγονται από τους βουλευτές της... ΝΔ. Λέει ο... αντεξουσιαστής Αλογοσκούφης: «Υποψιάζοµαι ότι θα δηµιουργηθούν υπεραξίες δισ. Αν κάποιοι είχαν πληροφορίες για την αλλαγή του συντελεστή, ενδεχοµένως να έκαναν άλλες προσφορές στο διαγωνισµό. [...] Η Βουλή δεν µπορεί να µετατρέπεται σε πλυντήριο συµφερόντων». Και µετά έρχεται η ώρα της ψηφοφορίας: Οι βουλευτές της ΝΔ εγκρίνουν (!) τη διάταξη.

Είναι η ώρα για τον Δορίλαο να πάρει το δόρυ του! Τον Δορίλαο Κλαπάκη, αρχιτέκτονα και Μαρουσιώτη, που από χρόνια κυνηγά στη δικαιοσύνη όσους αυθαιρετούν στο Μαρούσι. Ακολουθούν δικαστικές µάχες - και ήττες για την πλευρά της Lamda. Αρχικά, ασφαλιστικά µέτρα που γίνονται δεκτά (04.06.2002) και διακόπτουν το έργο. Και τελικά, ένα χρόνο αργότερα (09.04.2003), η απόφαση 1528/2003 του Συµβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), που είναι καταπέλτης: Η κατασκευή του έργου -λέει- παραβιάζει το άρθρο 24 του Συντάγµατος και επιβαρύνει ανεπανόρθωτα το οικιστικό περιβάλλον. Η Ολοµέλεια ακυρώνει οµοφώνως τις σχετικές αποφάσεις υπουργών και κρίνει αντισυνταγµατικό το νόµο Λαλιώτη. Το ανώτατο δικαστήριο της χώρας διατάζει να σταµατήσει το έργο. Και ενώ το ΣτΕ έχει αποφασίσει από το Φεβρουάριο (αλλά η απόφασή του δεν έχει δηµοσιοποιηθεί), η Lamda φανερώνει τις προθέσεις της. Δηµοσιεύµατα γράφουν πως το έργο «µε ταχύτατους ρυθµούς υλοποιείται», «το εργοτάξιο δουλεύει σε διπλή βάρδια».

Ας λέει το ανώτατο δικαστήριο, όλα συνέχισαν σαν να µην υπήρχε η απόφαση του. Λέει ο δηµοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου στο βιβλίο του «Η Πόλη των Αγώνων»: «Στο διάστηµα ενός µήνα, ο Δ. Κλαπάκης γράφει πέντε φορές στον διοικητή του Αστυνοµικού Τµήµατος Αµαρουσίου Χρήστο Σαπουνά και δύο φορές προς τους προϊσταµένους του, ζητώντας τους να εφαρµόσουν το νόµο». Παρά τα αιτήµατα των κατοίκων αλλά και την παραγγελία της Εισαγγελίας, το τοπικό αστυνοµικό τµήµα επικαλείται «οδηγία» υπηρεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ να µη σταµατήσουν. Τα ΜΜΕ -ακόµα κι αυτά που είχαν αναφερθεί στην απόφαση- σιωπούν. Στο κρίσιµο µάλιστα διάστηµα µετά την απόφαση του ΣτΕ και πριν το νέο νόµο Βενιζέλου, στις 16.12.2003, σκοτώνεται σε εργατικό ατύχηµα στο εργοτάξιο ο Αλβανός εργάτης Νταλίπ Ντόκα. Όταν είχε γίνει γνωστή η απόφαση του ΣτΕ, ο (συνταγµατολόγος) Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε πως «θα συµµορφωθούµε». Λίγους µήνες αργότερα, θα είναι αυτός που θα υφάνει τον νόµο 3207/2003 περί «Ολυµπιακής Προετοιµασίας», που θα νοµιµοποιήσει το αυθαίρετο. Μειώνει τον σ.δ. από 2,0 σε 1,9 (!) αλλά επεκτείνει τη χρήση γραφείων και σε άλλο οικοδοµικό τετράγωνο. Συνολικά επιτρέπει το χτίσιµο 121.000 τ.µ. στο «Χωριό» (Mall + κατοικίες)! Ο νοµοθέτης Βενιζέλος παίρνει αυτή τη φορά τα µέτρα του: ο νόµος έχει το χαρακτήρα οικοδοµικής άδειας και έτσι δεν χρειάζονται υπουργικές αποφάσεις για την εφαρµογή του. «Αυτό έγινε» εξηγεί ο Δ. Κλαπάκης, «ώστε οι πολίτες να µην έχουν πού να προσφύγουν, αφού υπουργική απόφαση δεν υπήρχε και προσφυγή κατά νόµου δεν µπορεί να γίνει...». Καθ' όλη τη διάρκεια της περιπέτειας, ο Δορίλαος Κλαπάκης (που ανήκει στο ΠΑΣΟΚ) θα στείλει επιστολές στον πρωθυπουργό Κώστα Σηµίτη. Σε µία απ' αυτές, γράφει: «Επανειληµµένως έχετε προτρέψει τους πολίτες να προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη για µη νόµιµες ενέργειες µελών της κυβέρνησης. Τώρα, πιστός στα λόγια σας, θα πρέπει να δώσετε εντολή για εφαρµογή της δικαστικής απόφασης από τους υπεύθυνους υπουργούς, εκτός αν οι δικαστικές αποφάσεις εφαρµόζονται επιλεκτικά».

Το Μάρτιο του 2004, η ΝΔ γίνεται κυβέρνηση µε σηµαία τον πόλεµο κατά της διαπλοκής. Ο Καραµανλής κατονοµάζει τους περίφηµους νταβατζήδες, αλλά σ' αυτούς δεν συγκαταλέγεται ο Σπύρος Λάτσης. Η ΝΔ νοµοθετεί το βασικό µέτοχο κατά επιχειρηµατιών όπως ο Μπόµπολας και ο Κόκκαλης, αλλά για το Μall τσιµουδιά! Και όµως, ένα χρόνο νωρίτερα (04.02.2003) ο Κώστας Καραµανλής δεν µάσαγε τα λόγια του από το βήµα της Βουλής: «Ολυµπιακό Χωριό Τύπου: Περίπτωση αλλαγής όρων διαγωνισµού µετά το άνοιγµα των προσφορών. [...] Δόθηκε δώρο µια υπεραξία της τάξεως των 145 δισεκατοµµυρίων περίπου στον ανάδοχο του έργου στο Μαρούσι. Το θυµάστε;». Ο ίδιος πάντως το ξέχασε, γιατί η κυβέρνησή του συνέχισε όπως οι προηγούµενοι. Ίσως ρόλο να παίζει και η προαναγγελθείσα συνάντηση του πρωθυπουργού µε τον Σπύρο Λάτση µε θέµα ακριβώς το Mall, σύµφωνα µε την εφηµερίδα «Πρώτο Θέµα», την άνοιξη του 2005. «Ο Λάτσης δεν ζητά, απαιτεί» γράφει η εφηµερίδα. 

Επί των ηµερών ΝΔ, το έργο ολοκληρώνεται και λειτουργεί. Μετά τους µάγους του συντελεστή δόµησης Λαλιώτη, Βασούλα, Βενιζέλο, οι µαθητευόµενοι µάγοι της ΝΔ: ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, που ενώ είναι ο εποπτεύων του ΟΕΚ αφήνει το σκάνδαλο να συνεχίζεται. Ο Προκόπης Παυλόπουλος, που φτιάχνει τον νόµο 3392/2005 µε τον οποίο ο εποπτεύων υπουργός του ΟΕΚ (ο... Παναγιωτόπουλος) απαλλάσσεται από την ευθύνη της παραχώρησης της έκτασης στη Lamda (βλ. προηγούµενη σελίδα, ένθετο ΟΕΚ).

Το Mall εγκαινιάζεται στις 25.11.2005. Ο υπουργός Ανάπτυξης Δηµήτρης Σιούφας κόβει την κορδέλα. Είναι ο ίδιος που παλιότερα τηλεφωνούσε σε συµβούλους του Μαρουσιού να τους συγχαρεί για την αντίστασή τους. Tώρα αποκαλεί το έργο «κούκλα», αγνοώντας προφανώς πως πολλά από τα καταστήµατα του Mall λειτουργούν χωρίς άδεια....

συνεχείς αβάντες στους κολλεγιάρχες

(αναδημοσιεύουμε από τη ΣΑΜ - Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών)

http://syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.gr/2012/12/blog-post_5899.html

Η αβάντα των ελληνικών κυβερνήσεων προς τους εμπόρους- ιδιοκτήτες των Κολλεγίων δεν έχει τελειωμό. Η τρικομματική κυβέρνηση, με πρόσχημα τις πιέσεις που ασκούν οι τροϊκανοί, διευρύνει συνεχώς το νομικό πλαίσιο κατοχύρωσης επαγγελματικών δικαιωμάτων, που δίνονται όχι μόνο για τα πτυχία της πλάκας που χορηγούν τα Κολλέγια, αλλά και για όλους τους τίτλους, βεβαιώσεις, πιστοποιητικά σπουδών και οποιασδήποτε ονομασίας βεβαίωση που αυτά χορηγούν.
 

Κύριο επιχείρημα των ελληνικών κυβερνήσεων, προκειμένου να δικαιολογήσουν τη σπουδή τους να νομοθετήσουν την επαγγελματική ισοτιμία των πτυχίων-κουρελόχαρτων που χορηγούν τα Κολλέγια, ήταν ότι υποχρεώνονται από τις οδηγίες 36/2005 και 100/2006. Τώρα, όμως, με το νόμο 4093/2012 (το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο-εφιάλτη) και την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που ακολούθησε, νομοθέτησαν ότι πρέπει να δώσουν επαγγελματική ισοτιμία και σε κατόχους «πτυχίων» που πήραν από Κολλέγια που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις των οδηγιών 36/2005 και 100/2006.
 

Είναι γεγονός ότι, παρά τη νομοθέτηση της επαγγελματικής ισοτιμίας των κουρελοπτυχίων των Κολλεγίων με τα πτυχία που χορηγούν τα ελληνικά Πανεπιστήμια και τα ελληνικά Πολυτεχνεία, δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί επαγγελματικά δικαιώματα στους κολλεογιόπαιδες. Και δεν έχουν αναγνωριστεί, παρά τη δικαστική υποχρέωση της Ελλάδας, γιατί απλούστατα οι κάτοχοι των κουρελοπτυχίων των Κολλεγίων πρέπει να κάνουν και κάποιες πρακτικές ενέργειες. Ενα παράδειγμα, για να γίνει κατανοητό τι εννοούμε. Ενας πτυχιούχος Νομικής, για να ασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου στην Ελλάδα, πρέπει να κάνει ετήσια άσκηση σε δικηγορικό γραφείο. Ετσι, δεν είναι δυνατόν ένας κολλεγιόπαις, που πήρε το κουρελόχαρτο από ένα Κολλέγιο στην Ελλάδα, να πάρει επαγγελματικά δικαιώματα, εάν δεν πάει στη χώρα που είναι η έδρα του πανεπιστημίου που δίνει τα κουρελόχαρτα για να κάνει την πρακτική άσκηση και ν’ αποκτήσει την απαραίτητη πρακτική εμπειρία. 

Κάποια στιγμή οι κολλεγιόπαιδες θα εκπληρώσουν και αυτές τις υποχρεώσεις, που θέτει το Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων, και έτσι θα αποκτήσουν και τα επαγγελματικά δικαιώματα. Επομένως, με τη νομοθέτηση τηςισοτιμίας των επαγγελματικών δικαιωμάτων των κατόχων των κουρελιών των Κολλεγίων με τους κατόχους πτυχίων των Πανεπιστημίων άνοιξε για τα καλά ο δρόμος στην ιδιωτικοποίηση και της ανώτατης εκπαίδευσης. Και βέβαια, δεν πρέπει να παραιτηθούμε από τον αγώνα ενάντια στα Κολλέγια επειδή δεν έχουν πάρει οι απόφοιτοί τους ακόμη τα επαγγελματικά δικαιώματα.

Με το νόμο 3696/2008 (νόμος Στυλιανίδη) νομοθετήθηκε η επαγγελματική ισοτιμία των κουρελοπτυχίων των Κολλεγίων και τώρα, όπως προαναφέραμε, η τρικομματική κυβέρνηση διεύρυνε το πεδίο αναγνώρισης των επαγγελματικών δικαιωμάτων. Με το νόμο 4093/2012, που επικύρωσε το νέο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016, παράγραφος Θ.7.1, αναγνωρίζονται επαγγελματικά δικαιώματα και στους κατόχους «μεταπτυχιακών τίτλων» (και όχι μόνο), που χορηγούν τα Κολλέγια. Προκειμένου όμως να «ξεκαρφώσει» αυτή τη διεύρυνση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, η συγκυβέρνηση προσέθεσε ένα εδάφιο, στο οποίο τονίζει ότι τα πτυχία, οι τίτλοι κτλ. που χορηγούν τα Κολλέγια δεν είναι ισότιμα με τα πτυχία που χορηγούν τα ελληνικά Πανεπιστήμια. Ιδού το εδάφιο: «Τα ανωτέρω πτυχία και τίτλοι, καθώς και οι βεβαιώσεις, τα πιστοποιητικά σπουδών και οποιασδήποτε άλλης ονομασίας βεβαίωση που χορηγούν τα κολλέγια δεν είναι ισότιμες με τους τίτλους που χορηγούνται στο πλαίσιο του ελληνικού συστήματος τυπικής εκπαίδευσης».
 

Μιλάμε για «ξεκάρφωμα», γιατί από τη στιγμή που έκαναν διαχωρισμό των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τους ακαδημαϊκούς τίτλους που χορηγούν μόνο τα ΑΕΙ, προφανώς αναφέρονται στην ισοτιμία των «πτυχίων» των Κολλεγίων με τα ακαδημαϊκά πτυχία και κρύβουν την επαγγελματική ισοτιμία που νομοθέτησαν με το νόμο 3696/2008.

Παρά ταύτα, το εδάφιο αυτό δεν άρεσε στους κολλεγιάρχες (και όχι μόνο) και φαίνεται ότι απαίτησαν παρασκηνιακά από την τρικομματική κυβέρνηση την αφαίρεσή του και την πρόσθεση εδαφίου στο οποίο να τονίζεται η επαγγελματική ισοτιμία των «πτυχίων» των Κολλεγίων.
 

Ο νόμος 4093 ψηφίστηκε στις 7 Νοέμβρη και το ΦΕΚ 222 Α, που συμπεριέλαβε αυτό το νόμο, δημοσιεύτηκε στις 12 Νοέμβρη του 2012. Μετά από μια εβδομάδα, στις 19 Νοέμβρη του 2012, δημοσιεύτηκε η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου στης οποίας την παράγραφο 6.1γ του άρθρου 7 περιλαμβάνεται το εδάφιο που τονίζει την επαγγελματική ισοτιμία των πτυχίων, τίτλων, βεβαιώσεων των Κολλεγίων με τα πτυχία των ΑΕΙ. Αναφέρεται συγκεκριμένα: «Τα πτυχία, οι τίτλοι, οι βεβαιώσεις, τα πιστοποιητικά σπουδών και οποιασδήποτε ονομασίας βεβαίωση που χορηγούν τα κολλέγια των στοιχείων α’ και β΄ της παρούσας παραγράφου δύνανται της αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλων ανώτατης εκπαίδευσης του ελληνικού συστήματος τυπικής εκπαίδευσης σύμφωνα με την διαδικασία και τις προϋποθέσεις της Θ.16 της παρούσης». Ετσι οι κολλεγιάρχες με την αφαίρεση του προηγούμενου εδαφίου της παραγράφου αυτής κρύβουν όχι απλώς την ανισοτιμία, αλλά το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στα πτυχία και άλλους τίτλους των ΑΕΙ και των Κολλεγίων.

Διάφορες καπιταλιστικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα, όπως η ΙΝΤΡΑΚΟΜ ΑΕ, έχουν ιδρύσει «σχολές» που έδιναν μεταπτυχιακούς τίτλους, οι οποίοι μέχρι τη δημοσίευση στο ΦΕΚ του νόμου 4093/2012 δεν αναγνωρίζονταν. Πλέον, δίνεται η δυνατότητα στις εταιρίες αυτές να συμπράξουν οι «σχολές» τους με ξένα πανεπιστήμια και έτσι οι μεταπτυχιακοί τους τίτλοι να τύχουν επαγγελματικής ισοτιμίας.
 

Με το ΠΔ 38/2010 ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο η οδηγία 36/2005. Με την παράγραφο Θ.16 του νόμου 4093/2012 τροποποιούνται πολλές διατάξεις του ΠΔ 38/2010, μεταξύ των οποίων και το άρθρο 1, στο οποίο προστίθεται η παράγραφος 2, που αναφέρει: «Ρυθμίζονται οι προϋποθέσεις και η διαδικασία της αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλων τυπικής ανώτατης εκπαίδευσης… οι οποίοι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της Οδηγίας 2005/36/ΕΚ σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων».
 

Μέχρι την ψήφιση και δημοσίευση του νόμου, με το πρόσχημα της ενσωμάτωσης της οδηγίας 36 υποχρέωσαν την Ελλάδα να νομοθετήσει την ισοτιμία των επαγγελματικών δικαιωμάτων. Τώρα επιβάλλουν την ισοτιμία στα επαγγελματικά δικαιώματα που δίνονται από Κολλέγια που συμπράττουν με πανεπιστήμια άλλων κρατών-μελών ή σχολές που τα πτυχία που δίνουν δεν αναγνωρίζονται σύμφωνα με την οδηγία 36. Αυτή την περίοδο η ισοτίμηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων αυτών των πτυχίων αφορά βασικά τις δύο νέες χώρες της ΕΕ, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, ενώ στο μέλλον θα αφορά και τις νέες χώρες που θα ενταχθούν στην ΕΕ.
 

Οι διατάξεις που εισάγονται με τον νόμο 4093 και τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου για τα Κολλέγια και τα κουρελόχαρτα που δίνουν δεν είναι οι μοναδικές. Υπάρχουν και άλλες διατάξεις  που εισάγονται συνέχεια και που τροποποιούνται συνέχεια, με τη φάμπρικα των ΠΝΠ που εφαρμόζει η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, τις οποίες ο χώρος δεν μας επιτρέπει να σχολιάσουμε.

Τοποτηρητές μανατζαραίοι στα Πανεπιστήμια

Η τρόικα εσωτερικού δεν εμπιστεύεται απόλυτα ούτε να νέα Συμβούλια διοίκησης των Πανεπιστημίων (τα οποία, θυμίζουμε, ότι έχουν και εξωτερικά μέλη, που μπορεί να προέρχονται και από το χώρο των επιχειρήσεων, των τραπεζών, της πολιτικής, κ.λπ.). Που θα διοικούν, βεβαίως, υπό το κράτος των νόμων-καρμανιόλα του δημόσιου Πανεπιστήμιου της Διαμαντοπούλου και του Αρβανιτόπουλου, πλην, όμως, θα έχουν και εσωτερικά μέλη, που πιθανόν να είναι επιρρεπή σε πιέσεις προερχόμενες από το φοιτητικό κίνημα ή την εργαζόμενη κοινωνία.
 

Για να «δέσει το γάιδαρό του», λοιπόν, το τρίο ρεζίλι της κυβέρνησης, υπό το άγρυπνο μάτι των αφεντικών της τρόικας, ώστε τα Ιδρύματα να ακολουθούν χωρίς καμιά παρέκκλιση τις μνημονιακές επιταγές, συγκροτεί πενταμελείς ομάδες  ελλήνων «εμπειρογνωμόνων» και «ειδικών», που θα σταλούν τοποτηρητές στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ για να «βοηθήσουν» στο μάνατζμεντ και στην οικονομική διαχείριση και αξιοποίηση των πόρων τους (καθότι μιλούμε πλέον για Πανεπιστήμιο-ΑΕ).
 

Ταύτα ανακοίνωσε ο υπουργός Παιδείας Αρβανιτόπουλος μιλώντας σε εκδήλωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
 

Παράλληλα, διεμήνυσε ότι το σχέδιο «Αθηνά», το τσουνάμι δηλαδή των σαρωτικών συγχωνεύσεων-καταργήσεων Τμημάτων και Σχολών ή και ολόκληρων ΑΕΙ (φημολογείται ότι θα βάλουν λουκέτο 150 Τμήματα και Σχολές), θα πάρει σάρκα και οστά μέσα στο Φεβρουάριο.
 

Εδωσε δε και μια πρόγευση του τι θα συμβεί στην τεχνολογική εκπαίδευση, μετά την «αναμόρφωσή» της. Το υπουργείο μελετά την εφαρμογή ενός «διττού» συστήματος τύπου Γερμανίας, ώστε να ωφεληθούν στο έπακρο και πάλι οι καπιταλιστές, εξασφαλίζοντας τσάμπα εργατική δύναμη. Ενα μεγάλο μέρος, λέει, των μαθημάτων θα «διδάσκεται» απευθείας μέσα στην επιχείρηση με «την πρακτική εφαρμογή» (μαθητεία). Επί τούτου θα οργανωθεί σύνοδος ευρωπαίων υπουργών Παιδείας στο Βερολίνο στις 10 Δεκεμβρίου.

QUIZ: τι κοινό έχουν Γ.Παπανδρέου,Α.Διαμαντοπούλου,Π.Ευθυμίου,Π.Γερουλάνος ???

Α) είναι όλοι κορυφαία κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που έχουν διατελέσει χρέη υπουργού ή και πρωθυπουργού!

Β) έχουν όλοι συμμετέχει σε κυβερνήσεις και δημιουργία νομοσχεδίων-εκτρωμάτων!

Γ) πέραν ενός, υπήρξαν λαομίσητοι υπουργοί παιδείας!

Δ) διδάσκουν στο Harvard!

E) όλα τα παραπάνω!

Το (Ε) φυσικά! Ναι, είναι πλέον γεγονός! Μετά το εκπληκτικό ξεκίνημα του Γιωργάκη Παπανδρέου στον τομέα της εκπαίδευσης, είπαν να τον ακολουθήσουν στα πετυχημένα του βήματα ο Πέτρος Ευθυμίου (υπουργός Παιδείας επί Σημίτη) αλλά και ο Παύλος Γερουλάνος (πρώην υπουργός Πολιτισμού και έμπιστος του Γιωργάκη). 

Και φυσικά ποια θα ήταν καταλληλότερη να διδάξει "πώς κάποιος καταστρέφει τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση" , αν όχι η Άννα η Διαμαντοπούλου; Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του πανεπιστημίου του Harvard, η Αννούλα θα μεταφέρει τις εμπειρίες της από την πορεία της ως πολιτικός στην Ελλάδα και την ΕΕ, διεξάγοντας σεμινάρια με θέματα α) τις ρίζες της οικονομικής κρίσης - πιθανώς χωρίς στοιχεία αυτοκριτικής, β) τις απαραίτητες αλλαγές στην ευρωπαϊκή διακυβέρνηση - ζήτημα που η πρώην υπουργός κατέχει εξίσου καλά με τον φάκελο εκπαίδευση, και φυσικά γ) τις καθοριστικές μεταρρυθμίσεις στο ελληνικό και ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό σύστημα - ή όπως τις ονομάζουμε εδώ στην Ελλάδα που τις βιώνουμε: "εκτρωματικές απορρυθμίσεις - ταφόπλακα στο παρόν και το μέλλον μας". 

Η καριέρα της Άννας, όμως, στη διδασκαλία μόλις ξεκίνησε, αφού μετά το Harvard σειρά έχουν τα πανεπιστήμια της Βοστώνης και της Ουάσινγκτον, ενώ από μέσα του μήνα ξεκινά και η συνεργασία της με 3 μεγάλα ινστιτούτα... σοσιαλδημοκρατίας!

Αναρωτιόμαστε.. Γι' αυτό τέτοιο άγχος με τα ιδιωτικά κολέγια η Άννα η Διαμαντοπούλου..; Για να καταφέρει να γίνει η καθηγήτρια της καρδιάς μας..; Αναμένουμε νεώτερα της.. Καλό επαναπατρισμό δασκάλα μας..