Για την απεργία πείνας στις φυλακές

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 17/3 ΚΑΙ ΩΡΑ 12:30 ΣΤΟ Β1 ΑΜΦ.

Κάλεσμα στη γενική συνέλευση 17/3

ΑΠΟΦΑΣΗ Γ.Σ.

ΑΠΟΦΑΣΗ Γ.Σ. 10/3/2015

Κάλεσμα γ.σ. 10-3-15

Πιστωτικές μονάδες; Παρελθόν ή μέλλον;

Πιστωτικές μονάδες: Παρελθόν ή μέλλον;

Παράσταση Διαμαρτυρίας για τα κοψίματα στις Μικρές Γεωδαιτικές

ds_18/2/15

Πολιτική Επικαιρότητα

epikairotita

Για την εξεταστκή

Eksetastiki 3-2-2015

“ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΜΙΑ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ”

            Και ναι, εκ πρώτης όψεως δεν μοιάζει σαν κάτι το ιδιαίτερο. Κτηματολόγιο, 7ο εξάμηνο. Μετά από μια απαιτητική σειρά ασκήσεων εξαμήνου, λες 15 λεπτά τι έκανες στην εργασία και έφυγες.

            Είναι όντως τόσο απλό; Κατά τη δικιά μας άποψη όχι. Όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν οι καθηγήτριες του μαθήματος ότι ‘’η προφορική εξέταση είναι προς όφελος των φοιτητών’’, το γεγονός ότι μας αγγαρεύουν 5 μέρες πριν την εξεταστική να εξεταστούμε υποχρεωτικά, άλλη μια φορά πέραν της γραπτής εξέτασης, δείχνει ότι μόνο προς όφελος μας δεν είναι. Αν μας ωφελούσε, θα ήταν προαιρετική και θα πηγαίναμε από μόνοι μας... Και σίγουρα, δεν είναι αυτό από μόνο του. Στη σχολή μας είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις μαθημάτων σε όλα τα έτη που περιλαμβάνουν υποχρεωτικές εργασίες, προόδους και εξετάσεις. Σε άλλα, όπως το σχέδιο (1ο εξ.) μπαίνουν απουσίες και χρειάστηκε παράσταση διαμαρτυρίας του φοιτητικού συλλόγου για να σταματήσει το φαινόμενο αυτό. Το κερασάκι στην τούρτα όμως είναι μετά την εξεταστική, αφού έχουν τελειώσει αυτά τα μαρτύρια, όπου υπάρχει το φαινόμενο των μαζικών κοψιμάτων (60%+) σε μια σειρά από μαθήματα (Οδοποιία, ΜΕΤ, κλπ).

            Όλη αυτή η κατεύθυνση εντατικοποίησης του προγράμματος σπουδών και της καθημερινότητας της σχολής, καθώς και πειθάρχησης των φοιτητών, προφανώς και δεν έπεσε από τον ουρανό. Ο νόμος Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, περιλαμβάνει πολύ συγκεκριμένες διατάξεις που νομιμοποιούν αυτή την κατεύθυνση. Αλλαγές που θα επιχειρηθούν να περάσουν στο μέλλον μέσω των εσωτερικών κανονισμών στα ιδρύματα και περιλαμβάνουν διαγραφές φοιτητών σε περίπτωση αποτυχίας επανειλημένα σε ένα μάθημα (3 φορές και 3 από ειδική επιτροπή) καθώς και στα ν+2 έτη(7 σε εμάς, με 7,5 μέσο όρο). Ακριβώς εδώ αντιλαμβανόμαστε πως πρέπει το επόμενο διάστημα να αναζωπυρωθεί το φοιτητικό κίνημα και να επιβάλλει στη νέα συγκυβέρνηση (ιδιαίτερα όταν ο ΣΥΡΙΖΑ  τάσσεται έστω και διακηρυκτικά ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου) την κατάργηση μια σειρά από μέτρα του προηγούμενου διαστήματος  όπως συμβούλια ιδρύματος, χρονικό όριο φοίτησης ν+2 και διαγραφές, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αποκλεισμός φοιτητών από τα όργανα διοίκησης και περικοπή της φοιτητικής μέριμνας.

            “Και γιατί αυτό το κλίμα εντατικοποίησης είναι τόσο κακό;”

            Είναι κομμάτι της συντελούμενης εκπαιδευτικής αναδιάρθωσης. Με το να τρέχουμε από μάθημα σε μάθημα και να υπακούμε στην καθηγητική αυθεντία χωρίς αντιρρήσεις, μαθαίνουμε να είμαστε ατομιστές, πειθήνιοι και υπάκουοι στη βούληση των ανωτέρων μας. Πολύ χρήσιμο σε μια εποχή κρίσης, που οι συνθήκες εργασίας είναι 10ωρο, 6 ήμερο και 400 ευρώ. Γιατί τότε, σαν μελλοντικοί εργαζόμενοι, θα λέμε και ευχαριστώ για μια τέτοια θέση εργασίας, συνηθισμένοι καθώς θα είμαστε σε ένα καθεστώς διαρκής δουλειάς (πολύωρη ενασχόληση με τα μαθήματα της σχολής). Ταυτόχρονα δεν θα αντιδρούμε συλλογικά σε αυτή την κατάσταση, γιατί θα έχουμε γαλουχηθεί σε μια λογική ατομικής διαπραγμάτευσης με την εκάστοτε εξουσία (καθηγητής, αφεντικό, εργοδότης) ενώ παράλληλα δεν θα έχουμε και το χρονικό περιθώριο για να ασχοληθούμε με τα κοινά, λόγω υπέρογκου φόρτου εργασίας. Επομένως:

            ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ/ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

Ø  Τα μαθήματα είναι ακαδημαϊκές διαλέξεις και μπορεί να τα παρακολουθήσει ο οποιοσδήποτε. Δεν έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα και απουσίες.

Ø  Οι εργασίες, οι ασκήσεις, τα διαγωνίσματα και οι προφορικές εξετάσεις και οι προόδοι να έχουν προσθετικό-προαιρετικό χαρακτήρα, Μόνη προϋπόθεση για την επιτυχία σε ένα μάθημα η εξεταστική.

Ø  Επανεξέταση ή κανονικοποίηση όπου η αποτυχία σε ένα μάθημα  είναι πάνω από 50%

Έτσι, λοιπόν, θεωρούμε πως το ζήτημα αυτό της υποχρεωτικής προφορικής εξέτασης είναι κόκκινη γραμμή στη σχολή μας και πρέπει να πάρει προαιρετικό και προσθετικό χαρακτήρα. Είναι μάλιστα ιδιαίτερα προβληματικό, όταν εδώ και τρία χρόνια ο φοιτητικός μας σύλλογος είχε διασφαλίσει ότι η εξέταση δεν θα είναι υποχρεωτική, αυτή να ξαναγίνεται, χωρίς κανένα σεβασμό στις αποφάσεις του. Σε αυτό το πλαίσιο την Τρίτη 27/1 πραγματοποιήθηκε παράσταση διαμαρτυρίας του Φ.Σ. απέναντι στον υποχρεωτικό χαρακτήρα της προφορικής εξέτασης και καταφέραμε να πάρει προσθετικό και προαιρετικό χαρακτήρα και να μπορεί ο κάθε φοιτητής να επιλέξει αν θα εξεταστεί προφορικά ή όχι, χωρίς επίπτωση στη βαθμολογία του.

ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΜΕ ΝΙΚΕΣ!!

ΑΡιστερός Ανεξάρτητος Χώρος ΤΟπογράφων

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 16/12 ΚΑΙ ΩΡΑ 12:30 ΣΤΟ Β1 ΑΜΦ

Έπειτα από την νίκη, μετά από αλλεπάλληλες και πολύμορφες κινητοποιήσεις και καταλήψεις, της απεργίας πείνας του Ν. Ρωμανού, η οποία αποτελεί και από τις ελάχιστες υποχωρήσεις του κεφαλαίου τα τελευτάια χρόνια της κρίσης στο αυτονόητο αίτημά του να σπουδάσει, βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου χαρακτηρίζεται από έντονη πολιτική ρευστότητα. Αυτό και λόγω της επερχόμενης εκλογής προέδρου της δημοκρατίας αλλά και μιας σειράς απεργιακών κινητοποιήσεων που έχουν καλεστεί της επόμενες μέρες. Το σύνολο της αστικής τάξης και της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έχει πολωθεί γύρω από την προσπάθεια να μαζευτούν οι 180 απαιτούμενοι βουλευτές και αυτό προσπαθεί να το εξασφαλίσει ακόμα και με δωροδοκίες και απειλές σε ΑΝ.ΕΛ. και ανεξάρτητους βουλευτές, στην προσπάθεια να φανεί στην Τρόικα ότι εξακολουθούν να υπάρχουν τα εχέγκυα εκείνα που απαιτούνται για την επιβολή του νέου πακέτου αντιλαϊκών μέτρων. Και όλα αύτα έπειτα από ένα πραγματικό όργιο καταστολής από πλευράς των ΜΑΤ/ΔΕΛΤΑ τις προηγούμενες μέρες σε όλες τις μεγάλες κινητοποιήσεις.

                Σε αυτό το πλαίσιο την Κυριακή έγινε μια αρκετά δυναμική κινητοποίηση απέναντι στο άνοιγμα των μαγαζιών τις Κυριακές και απέναντι στην ακόμα περισσότερη καταπίεση και εκμετάλλευση των εργαζομένων, ειδικά κάτω από το πρόσχημα του “εορταστικού ωραρίου” των γιορτών. Ταυτόχρονα, τα ΜΑΤ την ώρα της κινητοποίησης περικύκλωσαν με τραμπουκισμούς και απειλές τους Σύριους πολιτικούς πρόσφυγες που ζητούν άσυλο στο Σύνταγμα και έδιωξαν σπρώχνοντας τον κόσμο που είχε μαζευτεί. Σαν δικαιολογία χρησιμοποιήθηκε πως ένας είχε προσπαθήσει να αυτοκτονήσει. Αν και έπειτα από συγκέντρωση αλληλεγγύης τα ΜΑΤ εν τέλει αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν, αργά το βράδυ ξαναήρθαν και έδιωξαν τους “βρωμιάρηδες που χαλούν την όμορφη εικόνα των χριστουγέννων”. 51 άνθρωποι σπρώχτηκαν βίαια στις κλούβες των ΜΑΤ, αλυσοδεμένοι σαν σκλάβοι, με τους μπάτσους να τους χτυπούν και να μην τους αφήνουν να πάρουν τα πράγματα τους.

                Όσο για τη σχολή μας, συνεχίζεται από πλευράς καθηγητών μια κατάσταση που λέει ότι οι φοιτητές δεν μπορούν να παρακολουθούν και να παρεμβαίνουν στα τμήματα και στους τομείς με τις αποφάσεις τους. Μια κατάσταση που σε μια περίοδο που έχουν διαγραφεί 100.000 “ανενεργοί” φοιτητές σε μια σειρά από ιδρύματα (ΠΑ.ΜΑΚ, Ε.Κ.Π.Α.) δείχνει ότι και σε μας τόσο το μέτρο των διαγραφών αλλά και μια σειρά από άλλες πτυχές του νόμου (διάσπαση πτυχίων και κύκλου σπουδών,  κατάργηση μέριμνας, πιστωτικές μονάδες) θα περάσουν “αέρα” με τους φοιτητές θεατές. Και αυτά ενώ οι εργασίες και τα μαθήματα γίνονται όλο και πιο απαιτητικά και χρονοβόρα, στερώντας μας τόσο τον ελεύθερο χρόνο για να συζητήσουμε και να αντιδράασουμε ενώ ταυτόχρονα διαμορφώνουν ένα αποστειρωμένο πανεπιστήμιο που εν τέλει το μόνο που κάνει είναι να σε εντατικοποιεί, να σε πειθαρχεί και να σε αναγκάζει να πατήσεις το διπλανό σου στην προσπάθειά σου να βρεις μια δουλειά με 12ωρο και 400 ευρώ.

                Απέναντι σε όλα αυτά, η λογική που καλλιεργεί η ΔΑΠ, δηλαδή τόσο της λάσπολογίας όσο και της ανάθεσης σε συγκεκριμένα πρόσωπα με πολιτικό “κύρος” να αναλάβουν να αντιπροσωπεύσουν τους υπόλοιπους φοιτητές σε μια είδους διαπραγμάτευση, τόσο με το καθηγητικό μπλοκ, όσο και με το κράτος, τους όρους με τους οποίους θα περάσει η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, το τελευταίο που θα μπορούσαμε να κάνουμε θα ήταν να πούμε καλά χριστούγεννα.

                Γιατί αν υπάρχει πραγματικά ένας τρόπος με τον οποίο μπορεί κανείς να φωτίσει και να ζεστάνει τις γιορτές, αυτός είναι μόνο με τους συλλογικούς αγώνες μας. Με συνελεύσεις και πορείες, απέναντι στην εμπορευματοποιημένη αυτή κουλτούρα να προτάξουμε μια σειρά από δράσεις ένα επόμενο διάστημα που θα διεκδικούν τα αυτονόητα δικαιώματά μας σε εκπαίδευση και εργασία, κόντρα σε κάθε είδους συμβιβασμό ή εκφοβισμό.